Tag Archives: Babyboomers

Generation-Why not?

17 Apr

Een werkende deeltijdstudent met een eigen huis, sociaal meer interacterend via communities op het internet dan in real life en een carrière min of meer uitgestippeld? Is dat een juiste omschrijving van de huidige flexmens? Van de zogeheten Generation Y, de generatie die zelfverzekerd is, technologisch goed is onderlegd, uitdagingen zoekend en hierdoor gewend is aan drukke agenda’s? Ja, dan pas ik wel in het beeld van Generation Y.

Geboren in 1986, nooit echte tegenslagen gekend en opgegroeid in een stabiele omgeving, kan ik mezelf uiteraard sowieso al onder Generation Y inschalen. Echter, kijkend naar andere factoren die mijn leven kenmerken, is dit nog veel verder door te voeren. Als ik mijn persoonlijke identiteit onder de loep neem, kom ik wel tot een aantal bevindingen waardoor ik mij zeker onder Generation Y kan indelen. Want ja, wat is mijn persoonlijke identiteit eigenlijk?

Bijna fulltime werkend als secretaresse bij een internationaal georiënteerd fiscaal adviesbureau en hiernaast Communicatie studerend aan de Haagse Hogeschool, is er weinig ruimte om nog andere activiteiten te ondernemen. Stappen en op een laag pitje afspreken met vrienden en familie is wel zo’n beetje alles wat er nog naast te plannen valt. Concluderend dat ik al een aantal jaar niet op een luie vakantie ben geweest (laatste vakantie was twee jaar geleden, een week Rome de familie rondleiden), snap ik wel waarom ik soms een dag off nodig heb. Altijd werkend, studerend en op zoek naar nieuwe informatie, ben ik altijd bezig met kennisvergaring. Er is namelijk een doel dat ik nastreef; carrière maken en werken op managementniveau bij grote bedrijven. Dit is het zogeheten stipje op de horizon waar ik naartoe aan het werken ben. Een glazen plafond kan me gestolen worden en kan me zo’n barst schelen dat er per definitie een barst in dat plafond komt.

Kijkend naar mijn sociale leven en mijn sociale identiteit, kan er niet anders geconcludeerd worden dat ik een echte Generation Y-er ben. Actief participerend op verschillende netwerken (Facebook, Twitter, Hyves, FourSquare, dit blog) en minder actief op andere netwerken, onderhoud ik hier veelal mijn contacten. Via mijn Blackberry ben ik via Blackberry Messenger, WhatsApp en de eerder genoemde sociale netwerken altijd in contact met de mensen in mijn omgeving. Tussen het werken en studeren door onderhoud ik in real life contact met de mensen waar ik graag ook eens een echt goed gesprek mee voer. Want dat is praktisch onmogelijk via sociale netwerken. Maar, ook dan komt de Google Calendar, overigens de hele dag door synchroniserend met mijn Blackberry, om de hoek kijken. Hierin staan namelijk alle afspraken, to do’s en momenten die ik moet blocken om ook een beetje rust te hebben. Vaak hoeven mijn vrienden en ik elkaar niet te zien, zo af en toe contact via diverse media en eens in de zoveel tijd een drankje doen of een hapje eten, is genoeg. Bizar eigenlijk, als je kijkt dat veel mensen van mijn leeftijd op deze manier hun leven hebben ingedeeld: contacten via sociale netwerken, verschillende identiteiten op het internet en altijd de smart phone bij de hand. Want met die telefoon, daar wordt alles mee geregeld.

Duidelijk is dat carrière en leren hoog op het prioriteitenlijstje staan. Echter, hier ontstaat ook voor Generation Y-ers op de werkvloer het grote verschil tussen de Generation X-ers en de Generation Y-ers. Met mijn twee collega-secretaresses op mijn afdeling, die overigens ook zeer actief zijn op verschillende sociale netwerken én altijd hun smart phone binnen handbereik hebben, behoor ik tot de jongste werknemers van het bedrijf. Dit bedrijf bestaat uiteraard uit een formele groep (we zijn tenslotte allemaal werknemers), maar bovenal proberen we een informele groep te zijn die buiten kantoor ook met elkaar omgaat. Binding met de medewerkers en tussen de medewerkers onderling is namelijk een grote pré.  Echter, ervaar ik als fervent GenY-er toch een onbewuste tweedeling tussen de werkwijzen van de verschillende generaties op de werkvloer. Wat is het grote verschil tussen deze twee generaties als je kijkt naar de werkvloer?

De GenX-ers werken al langer, ze zijn tenslotte geboren ergens tussen 1960 en 1980, en hebben de opbouw van hun carrière al gehad. Over het algemeen wordt uit studies naar deze generatie geconcludeerd dat dit ‘de verloren generatie’ was die eigenlijk niet zo goed wist waar ze bij hoorden. Geboren na de welvarende babyboomers, maakten GenX-ers een zwaardere periode mee. Zij moesten zich stap voor stap omhoog werken en zich bewijzen door beneden aan de ladder te beginnen. De GenX-ers hebben, ondanks hun onzekerheid, een redelijk vaste carrière. Hierdoor werken op vastere tijden en werken ze om het werken en niet meer om carrière te maken. Ten tijde van hun studeren wisten GenX-ers minder goed dan de huidige GenY-ers welke carrière ze graag na wilden streven. GenY-ers daarentegen weten precies waar ze heen willen. Daar ze weinig (financiële) tegenslagen hebben meegemaakt, opgegroeid zijn in een stabiele(re) omgeving dan de GenX-ers en mee zijn ontwikkeld met het internet, staan de GenY-ers die op dit moment werkzaam zijn op de arbeidsmarkt zelfverzekerder in het leven dan de GenX-ers op dezelfde leeftijd. Dit resulteert in verschillende opvattingen.

In mijn beleving resulteert dit in een tweedeling op de werkvloer, welke overigens niet voor problemen hoeft te zorgen. Meestal is er zelfs nog een driedeling te onderscheiden: de babyboomers (de oudere generatie welke binnen nu en 15 jaar met pensioen zullen gaan), de GenX-ers en de jongere generatie, de GenY-ers. Dit zorgt voor verschillende rollen binnen het bedrijf en resulteert ook weleens in rolonduidelijkheden. De babyboomers zitten gebeiteld met hun carrière. Zij hebben veel werkervaring en werken vaak al langere tijd bij een bedrijf. Ondanks dat de GenX-ers vaak ook al voor een langere periode werkzaam zijn bij een bedrijf, zit er een onzekerheid bij deze generatie over baangaranties. Dit resulteert in een rolpatroon waarin zij werken zoals dat van hen wordt verwacht. Ze werken op vaste tijden en op hun manier van aanpak is niets aan te merken.  De GenY-ers daarentegen hebben een ander rolpatroon. Vaak werken zij op minder vastere tijden, is er vaak sprake van overwerk en wordt het werk op vrije dagen niet losgelaten. Dit verschil tussen GenX-ers en GenY-ers (de babyboomers laat ik even buiten beschouwing) resulteert in een rolonduidelijkheid. De GenY-ers zullen zich afvragen waarom de GenX-ers niet dezelfde mentaliteit en aanpak hebben als henzelf en de GenX-ers daarentegen zullen niet begrijpen waarom de GenY-ers vaak doorwerken. GenX-ers hebben het tenslotte ook druk? Wordt dit ook van hen verwacht? Tevens kunnen de vaste werktijden en flexibelere werktijden van de verschillende generaties voor problemen zorgen. GenX-ers hebben vaak kinderen en zitten dus min of meer gebonden aan vaste werktijden. Aangezien de GenY-ers veelal jonger zijn, hebben zij deze verplichting nog niet en kunnen zij vaker doorwerken als dit nodig is. Als de verdeling tussen de verschillende generaties bij een kantoor redelijk gelijk is, kan dit weleens leiden tot conflicten. Want, de GenX-ers hebben minder flexibiliteit om eventueel GenY-ers op te vangen, mocht dit nodig zijn.

Tevens is er sprake van een soort rolwisseling. De GenY-ers zullen zich vaak verdiepen in werkwijzen en deze door middel van verschillende ‘tools’ proberen te optimaliseren. GenY-ers zijn over het algemeen technologisch beter onderlegd dan hun voorgangers, mede doordat zij de ontwikkeling van de ICT samen met hun eigen ontwikkeling hebben doorgemaakt. GenX-ers lopen in dit opzicht qua kennis en vaardigheden achter op de GenY-ers. Waar de babyboomers zekerheid (denken te) hebben over hun baan en mogelijkheden, resulteert de onzekerheid ontstaan bij de ontwikkeling van GenX-ers in het vasthouden aan bestaande processen en patronen. Hierdoor ontstaat er een verschil aan flexibiliteit tussen de twee verschillende generaties. Echter, GenY-ers zullen zich afvragen waarom de GenX-ers zich vasthouden aan verouderde processen en standaarden. Vernieuwing is tenslotte een van de begrippen die de huidige maatschappij vertegenwoordigen? GenY-ers zullen proberen het management te overtuigen van het belang van nieuwe procedures en standaarden, waardoor er sprake is van een rolwisseling in de functies van GenY-ers. Naast dat zij medewerker zijn, zullen zij zich ook profileren als adviseur op het gebied waarin zij goed zijn.

Terugkomend op de analyse over mijzelf, kan ik me wederom in bovenstaande omschrijving van GenY-ers vinden. Vaak loop ik er tegen aan dat ik me met van alles tegelijk bezig houd en overal een mening over heb. En deze probeer te ventileren. Of dit een goed of slecht punt is, is aan de werkgevers van ons GenY-ers. Feit is dat werkgevers ongetwijfeld tegen de tweedeling van generaties aan lopen. Aan mij, beginnend communicatieadviseur dan de taak om eventuele problemen in de communicatie die hier uit voortkomen, op te lossen. Lijkt me een leuke uitdaging en als GenY-er denk ik uiteraard Why not do this?!

Dit blog is geschreven naar aanleiding van de colleges Sociologie & Psychologie gegeven door Sandra Binken op 30 maart 2011 en 6 april 2011. Thema van de colleges was ‘Maatschappij’ met een directe focus op de arbeidsmarktcommunicatie gericht op verschillende generaties en de huidige ontwikkelingen in ICT en de maatschappij.
Advertenties